Sandık Gelmeden Biten Seçim

Tekstil konuşmaz.

Bakmaz.

Kumaşa bakar.
Dikişe bakar.
Adama bakar.

Şimdi bakıyor.

İki isim.

Mustafa Paşahan.
Timur Bozdemir.

Biri anlatıyor.

Biri anlatıyor gibi yapıyor.

Biri sahada.

Biri sahayı anlatıyor.

Fark burada başlıyor.

Paşahan…

Tezgâhtan.

İpliğin ucunu tutmuş.
Kumaşın kokusunu biliyor.

Bozdemir…

Sözden.

Cümle kuruyor.
Ama sahaya değmiyor.

Şimdi en kritik yer:

Paşahan başkan değil.
Vekil.

Yani…

İmza onda değil.
Ama yük omzunda.

Buna rağmen ne yapmış?

Fuar.
Heyet.
Bağlantı.

Ufuk Muslu ne dedi?

“Ulaşılır.”

Allam Çiftçi ne dedi?

“Birlikte yaptık.”

Bu iki cümle…

Seçimi anlatır.

Gelelim diğer tarafa.

Eleştiri.

Eleştiri.

Eleştiri.

Kolay.

Ama soru şu:

Ne yapacaksın?

Cevap yok.

Daha ilginci:

İHKİB…

Devlet gibi anlatıldı.

Değil.

Ne yapar?

Kapı çalar.
Zorlar.
Takip eder.

Ama…

Faiz indirmez.
Kur belirlemez.

Bu ayrımı bilmeden konuşursan…

gürültü olur.

Bir de geçmiş var.

Aynı ekip.

Aynı yol.

Sonra ayrılık.

Sebep?

Yok.

O zaman soru büyür:

Birlikte yürüyemeyen…
nasıl yönetecek?

Bir de dil.

Sertlik var.

Ama ağırlık yok.

Çünkü…

yük taşımayan ses yükseltir.

Paşahan’a not.

Bazen cevap verdi.

Keşke vermeseydi.

Çünkü lider…

seviyeyi düşürmez.

Ama tablo değişmez.

Biri…

yaptığını konuşur.

Diğeri…

konuştuğunu yapamaz.

Bu yazı neden?

Gündem için değil.

Kayıt için.

Çünkü bazı seçimler…

sandıkta değil,
akılda biter.

Ve bu seçim…

bitmiş gibi.

Benim kanaatim:

Paşahan önde.

Neden?

Çünkü tekstil…

lafı değil,
işi satın alır.

Kalın sağlıcakla